Onbekend Onbemind week 5 – 2016

Speciaal voor jouw (en ons) plezier samengesteld: een lijst met zes liedjes die je echt niet wilt missen!

We The Kings – The Story Of Tonight
Eind november was daar het langverwachte nieuwe album van We The Kings. Het album had niet een al te goede timing, want zanger Travis Clark kreeg een maand na de releasedatum een kindje, genaamd Kinsley. Gelukkig leven we in een digitaal tijdperk waar veel vanuit huis te regelen is. Bijvoorbeeld tourdata! Later deze maand komt er een tour door Australië om het album te promoten en deze week was daar de nieuwe single ‘The Story Of Tonight’. Een knaller, maar niet zo catchy als we gewend zijn van de band. Maar misschien komt dat door het papa-instinct dat Clark de afgelopen maanden ontwikkeld heeft.

Anchor & Braille – Keep Dancin’
Eergisteren stond bij ons al tijden met rood omcirkeld op de kalender. Hartjes en uitroeptekens erbij, alles! Want dat was de dag dat de derde plaat van Anchor & Braille uit zou komen. ‘Songs For The Late Night Drive Home’ is nu officieel uit en om dat te vieren heeft het project van Anberlin-zanger Stephen Christian maar gewoon weer een liedje online gezet. Misschien niet zo sfeervol en passend bij de albumtitel als vorige track ‘Watch You Burn’, maar evengoed weer een steengoed liedje.

Lawson – Money
Wanneer het muntje spreekwoordelijk nou eindelijk eens gaat vallen hier in Nederland valt niet te voorspellen, maar qua Lawson lopen we wel een beetje achter. In Engeland stonden ze al op drie in de charts en dat lijkt toch vaak wel een hitgarantie voor het Europese vasteland. Niets blijkt minder waar, want (bijna) niemand heeft hier nog van de heren gehoord. En dat terwijl alles klopt bij deze band. Ze hebben de looks, de zanger heeft een fantastische stem en de video’s zitten goed in elkaar. Leuk weetje: de bandnaam komt van Dr. Lawson, die het leven redde van zanger Andy Brown toen hij een hersenoperatie moest ondergaan.

Beach Weather -New Skin
Ben je 19 of 20 februari in Amsterdam, kijk dan niet gek op als je lange rijen ziet staan voor de Melkweg, zelfs ‘s ochtends vroeg al. Dan staat Sleeping With Sirens namelijk in de Melkweg. De Amerikaanse band neemt deze keer het altijd fantastische Mallory Knox mee als special guest, maar ook nog twee andere bands als ‘normaal’ voorprogramma. In ons geval Onbekend Onbemind-lieveling This Wild Life, en Beach Weather. De laatstgenoemde is het nieuwe project van Nick Santino, voorheen lid van A Rocket To The Moon. De allereerste clip is net uit en heeft zijn plekje hier dubbel en dwars verdient, want wat een fijn liedje!

The Struts – Dirty Sexy Money
Het gaat hard met The Struts en misschien ontgroeien ze deze rubriek binnenkort wel. Ze slaan hun vleugels uit naar Amerika, waar ze later dit jaar een tour doen. Ook zijn ze al geboekt voor een aantal Europese festivals. Vorige maand werd bekend dat ze hun album uit 2014 genaamd ‘Everybody Wants’ opnieuw zullen uitbrengen, met vier extra nummers. Nog een verschil: dit keer brengen ze het album niet alleen uit in Engeland, maar is het album wereldwijd te verkrijgen. Inclusief ‘Dirty Sexy Money’, waarmee de band hoge ogen gooit in muziekland. Er is vast nog wel een plekje op de Nederlandse festivals voor deze band!

The Ready Set – Good Enough
Jordan Mark Witzigreuter, oftewel The Ready Set, is een 26-jarige Amerikaan die in 2009 zijn eerste album uitbracht. Inmiddels zijn we zeven jaar verder en komt album nummer vier er aan. Het eerste album werd in eigen beheer uitgebracht, en elk album daarna kwam bij een ander label uit. Ook voor ‘I Will Be Nothing Without Your Love’ is er weer bij een nieuwe maatschappij getekend. Deze keer is Hopeless Records aan de beurt, het label van onder andere All Time Low, The Wonder Years en Neck Deep. Dat levert hem nu al meteen veel op, want hij mag samen met Set It Off en Tonight Alive op tour door Amerika. Oh, en als voorproefje van het album is natuurlijk ook alvast even een clip uitgebracht. Zoete, dansbare popmuziek, precies zoals je kunt verwachten van Witzigreuter:

Alles kan bij Mutemath

Het zijn voor de fans van Mutemath lange jaren geweest. Negen jaar geleden stonden de heren voor het laatst in ons land, in Paradiso. Vanavond was de langverwachte hereniging, deze keer in Melkweg. Maar was het het wachten waard?
 Opener vanavond is Fairchild. De band uit Australië, die momenteel in Engeland z’n thuisbasis heeft, maakt muziek die in de verte wel wat weg heeft van Temper Trap. Dromerige gitaartonen met een wat donkere ondertoon. De band speelt normaal gesproken met z’n zessen, maar waarom er nu maar drie mannen op het podium staan wordt niet echt duidelijk uitgelegd. De enige toespeling die de zanger maakt heeft iets te maken met de griep. Zonde tijdens zo’n tour, maar op zich klinkt het prima zo met slechts drie man. Prima, maar wel een beetje saai. Pas bij het laatste nummer laat de band wat karakter zien maar tegen die tijd heeft het publiek er nog weinig aandacht voor.

Dat verandert zo gauw de lichten uitgaan voor Mutemath. De band uit New Orleans tourt al jaren (vooral in Amerika) rond met een vaste schare fans, en won er waarschijnlijk nog wel wat bij toen ze een track voor een van de Twilight-films mochten leveren. Eind vorig jaar kwam het nieuwste wapenfeit uit, het album ‘Vitals’. Aanleiding voor een wat uitgebreidere tour, met eindelijk weer een show in Nederland.

De drummer komt en tapet demonstratief zijn koptelefoon aan zijn hoofd vast. Met tape dus ja. Dan weet je dat het serieus wordt. En dat is het ook. Vanaf het begin zet Mutemath een kwalitatief erg hoge show neer. Vooral drummer Darren King haalt trucs uit die je niet snel ergens anders tegen zult komen, en die het geluid net dat zetje extra geven. Van drummen met drie stokjes tot het inzetten van zijn knieën. En voor vier fans ongetwijfeld het hoogtepunt: high-five-drummen. Hij trekt ze het podium op, laat ze een handschoen aantrekken en door middel van techniek die daarop geplakt zit, geeft hij door middel van high-fives een beschaafde drumsolo.

De band laat het hele concert door zien ontzettend veelzijdig te zijn. Niet alleen bespeelt elk bandlid om de paar nummers een ander instrument, maar ook de muziek gaat alle kanten op. Van instrumentale meesterwerken tot ingetogen ballades, van fijne popliedjes tot ingewikkelde synthesizer-klanken, alles kan.

De fans zijn dankbaar dat Mutemath er eindelijk weer is, maar andersom geldt dat net zo goed. Zanger Paul Meany kan niet vaak genoeg zeggen hoe blij hij is dat er zoveel mensen zijn gekomen en zorgt er voor dat iedereen zich meer dan welkom voelt in de zaal. Als de stroom van een paar instrumenten uitvalt maakt hij rustig even een kletspraatje met de zaal tot alles opgelost is. Hij geeft een instrument door aan de fans, en klimt tijdens een van de toegiften nog even nonchalant op een soort opblaasbaar vlot met lichtjes om daarmee nog even het publiek over te gaan. Niets is te gek.

Het heeft negen jaar geduurd, maar in bijna twee uur tijd heeft Mutemath al die negen jaar de moeite waard gemaakt. En met de belofte dat de band snel weer terug komt, kan iedereen tevreden naar huis. Wat een concert.

Onbekend Onbemind week 4 – 2016

Speciaal voor jouw (en ons) plezier samengesteld: een lijst met zes liedjes die je echt niet wilt missen!

Walk Off The Earth – Hold On
Komt deze naam je ergens vaag bekend voor? Dat zou best kunnen! Begin 2012 verwierf het Canadese gezelschap onverwachte roem toen ze een cover van Gotye’s ‘Somebody That I Used To Know‘ online zette (je weet wel, die waar vijf mensen op één gitaar spelen). Ook nu laten de heren en dame nog regelmatig zien dat ze niet vies zijn van een cover, zoals Adele’s ‘Hello‘. Maar wij willen toch even aandacht vragen voor het eigen werk van de band. De nieuwste single ‘Hold On’ bijvoorbeeld! Catchy, gelaagd en met fijne stemharmonieën. Alles wat je wil in een goede popsingle!

Jon Foreman – Before Our Time
Het is nogal een project: 24 liedjes, een voor elk uur van de dag, schrijven. En dat was precies wat Jon Foreman wilde doen. Daar plakte hij nog een extra opdracht aan vast: in 24 uur, 25 optredens geven. Nou, in alles is hij met vlag en wimpel geslaagd. De optredens zijn inmiddels achter de rug, en alle liedjes zijn onder de titel ‘The Wonderlands’ uitgebracht. Verspreid over vier EP’s vind je voor elk moment van de dag een liedje. ‘Before Our Time’ komt van de ochtend-EP, ‘The Wonderlands – Dawn’. Dus, ogen dicht, stel je een opgaande zon voor, en kijken of dit liedje je dan nog onberoerd laat.

Joel Adams – Please Don’t Go
Wat krijg je als je James Blake mengt met Shawn Mendes? Nou, ongeveer Joel Adams! De 19-jarige Australiër heeft vorige maand zijn allereerste single uitgebracht en gooit daarmee meteen al extreem hoge ogen: hij zit inmiddels al op bijna 5 miljoen views op YouTube. Het is dus waarschijnlijk slechts een kwestie van tijd tot zijn verschrikkelijke (fantastische) oorwurm ook in Nederland voet aan de grond krijgt en het land overneemt. Wij strepen de dagen op de kalender alvast af, want dit wil toch iedereen vaker horen?

Still Parade – 07:41
“Still Parade is not about a place or a person. It’s an inner state of mind, it’s about letting go and being alone with your thoughts.” Aldus een van de omschrijvingen van de band op internet. Wat je dan verwacht: zweverige muziek. Wat je krijgt: redelijk zweverige muziek, we geven het toe. Maar dit is wel een hele fijne versie daarvan. Het project dat Berliner Niklas Kramer in 2013 opstartte, schudde al eerder een van de beste plaatjes van deze eeuw uit z’n mouw: ‘Actors‘. Dat niveau is moeilijk te evenaren natuurlijk, maar met ’07:41’ (de titel heeft trouwens niks te maken met de duur van het liedje) komt Still Parade wel weer aardig in de buurt!

Christopher – Limousine ft. Madcon
Sam Hunt lijkt met zijn ‘Take Your Time’ een nieuwe trend gestart te zijn: coupletjes in de popmuziek die half gezongen, half gesproken worden. Christopher volgt braaf die trend en levert daarbij een popliedje af waardoor het glazuur spontaan van je tanden springt, zo zoet. Een guilty pleasure is het waarschijnlijk wel, maar geef toe: je kunt onmogelijk niet verliefd worden op dit liedje. Vanavond in bed lig je nog ‘A-a-a-all night long’ te zingen. En terecht. Want het liedje is zoet, cliché en gelikt, maar boven alles vooral fantastisch.

Tom Dice – Right Between The Eyes
Het was 2010 toen Tom Dice met zijn gitaar het podium van Oslo beklom en daar voor België tijdens het ESF het toepasselijke ‘Me And My Guitar’ speelde. Hij scoorde in de Benelux een hit, plakte er een tour aan vast en verdween toen tussen al het andere muziekgeweld. Natuurlijk kwam er sporadisch nog wel wat van hem uit, maar voor het grote publiek bleef hij onzichtbaar. Misschien dat dat met dit liedje gaat veranderen. De mix is misschien wat dubieus (what’s up met de badkamer-sfeer?), maar in principe is het een heel fijn liedje. Hij is in ieder geval duidelijk het ESF-niveau wel ontgroeid!

Onbekend Onbemind week 3 – 2016

Speciaal voor jouw (en ons) plezier samengesteld: een lijst met zes liedjes die je echt niet wilt missen!

Anchor & Braille – Watch You Burn
Het was een bittere pil voor de fans, toen Anberlin begin 2014 bekend maakte datzelfde jaar nog te stoppen. Maar er gloorde één klein lichtpuntje aan de horizon: de kenmerkende stem van zanger Stephen Christian zou te horen blijven bij zijn side-project Anchor & Braille. Het was even wachten, maar volgende maand komt het nieuwe album ‘Songs From The Late Night Drive Home’ uit bij Tooth&Nail. Als voorproefje kwam deze week alvast de eerste single uit. Precies wat je kunt verwachten van Anchor & Braille: elektronische geluiden perfect gecombineerd met de stem van Christian. Het album kan niet snel genoeg komen!

Josef Salvat – Paradise
Bij zijn optreden in Paradiso in november bracht hij al het goede nieuws: het album van Josef Salvat wordt ook in ons land uitgegeven. In oktober kwam het album al uit in Frankrijk, maar tot nog toe was hier waarschijnlijk nog niet genoeg vraag naar de plaat van de Australische zanger. Het wachten is nog tot 19 februari, dan ligt het album echt bij ons in de schappen. Om zijn album te vieren (en omdat hij gewoon toffe muziek maakt) geeft hij een mini-tour door de Benelux, de plek waar hij toch (tot nu toe) het meeste succes heeft. ‘Paradise’, zijn nieuwe single is weer ontzettend poppy maar met zijn bijzondere stem geeft hij er een mysterieus tintje aan.

Run River North  – Run Or Hide
Wat krijg je als je Temper Trap kruist met Civil Wars? Nou, ongeveer op het geluid van Run River North. De band uit California bestaat sinds 2011 (in het begin onder de naam Monsters Calling Home) en heeft in die tijd vooral naam gemaakt in Amerika. Met het nieuwe album gaat het zestal duidelijk een wat hardere hoek in, zeker als we eerste single ‘Run Or Hide’ moeten geloven. Maar het rauwere kantje staat de band prima. ‘Drinking From a Salt Pond’ komt eind februari uit, dus tot die tijd zetten we gewoon dit fijne liedje op repeat.

The Summer Set – Figure Me Out
Drie jaar geleden is het dat deze band muziek uitbracht. Drie jaar! Ze hebben daarna nog wat shows in Amerika gedaan maar hier was het helemaal stil. De fans bleven met vraagtekens achter en die vragen zijn heel lang onbeantwoord gebleven. Tot deze week! Zanger Brian Logan Dales heeft in een zeer persoonlijk statement laten weten hoeveel moeite hij had met wie hij is. Hij geeft zelfs toe dat hij bijna de muziek had opgegeven omdat hij het niet meer zag zitten. Midden in de nacht kwam dit liedje in hem op en hij schreef van zich af wat hem dwars zat. Wat is dit een ontzettend goede comeback en een grote belofte voor wat er komen gaat. 1 April ligt het nieuwe album in de winkel en met de eerste single zijn ze meer dan terug!

River Oaks – Let You Down
Hij is niet de eerste en hij zal zeker niet de laatste zijn: een zanger die naast zijn “vaste” band nog een side-project opstart. Shane Told van de band Silverstein doet dat in de vorm van River Oaks. Fans noemen het nu al veel gewoon een akoestische versie van Silverstein, maar zijn er absoluut niet negatief over. Ons doet het vooral denken aan de beginfase van Relient K of Hawk Nelson, en in de verte zelfs misschien wel een beetje aan een akoestische Blink 182. Het is pas het allereerste liedje dat Told onder deze naam uitbrengt, dus het kan natuurlijk nog alle kanten op. Maar het is een veelbelovende start dus wij gaan hem zeker goed in de gaten houden!

Normandie – Believe
“Every song on this album is about change, and that’s exactly what we have gone through in the process”, zegt de band over het aankomende album ‘INGUZ’. De naam van het album komt van een rune, die staat voor vruchtbaarheid en creativiteit. Normandie is afkomstig uit Zweden en besloot het debuutalbum uit te brengen in eigen beheer. Voor de band lastig en een lange weg, maar ze hebben zich er doorheen geslagen en de eerste single van het album is het krachtige ‘Believe’. In maart doen ze een Europese tour, waarvan ongeveer de helft nog niet bekend is. Hopelijk komt er een Nederlandse datum bij en kunnen we live gaan genieten van deze band!

Onbekend Onbemind week 2 – 2016

Speciaal voor jouw (en ons) plezier samengesteld: een lijst met zes liedjes die je echt niet wilt missen!

The Hunna – We Could Be
“Europe we coming” berichtte de band deze week op hun verschillende mediakanalen. Binnen zeven dagen crosst de band Europa door en bezoekt Parijs, Berlijn en nog twee andere Duitse steden. Oh, en Amsterdam staat ook op de planning. Yes! Goed nieuws, want het is in Nederland wel tijd voor The Hunna. Een toffe sound met een goede social media strategie (ze reageren op alles) maakt ze heel lovable en het grootste geluk wordt ze gegund. Het nieuwe nummer ‘We Could Be’ is een goed voorbeeld van die toffe sound. Benieuwd geworden? 6 maart is het optreden in de Sugar Factory in Amsterdam. Voor maar negen (!) euro ben je er al bij!

Wild Wild Horses – Demon Days
Door Noisetrade wordt dit Londense gezelschap aangeraden voor fans van Imagine Dragons, Young The Giant en Coldplay. Een beetje een gekke combinatie, en die laatste horen we er ook niet echt in terug. Die eerste twee des te meer. De band heeft rauwe kantjes, en tegelijkertijd ook hele dromerige details. Demon Days is daar een perfect voorbeeld van.
Leuk detail: de clip is geregisseerd door actrice Jennifer Morrison. Die kun je kennen van onder andere House en Once Upon A Time, en ze speelt zelf ook mee in de clip.

Set It Off – Duality
In deze vier minuten durende video lijkt het toch redelijk harde Set It Off te zijn veranderd in een boyband of een slap aftreksel van Drake. De mierzoete clip is een beetje oppervlakkig en voegt weinig toe, maar is stiekem wel leuk om te bekijken. Aan de andere kant van het verhaal zit nu een nummer dat echt heel erg goed in elkaar zit en een beetje ondergesneeuwd wordt door de flauwe clip. Het begin van de track mag dan neigen naar het geluid van de boybands uit de ’90s, maar hoe verder er wordt opgebouwd, hoe toffer de sound van de band wordt.

Lydia – When The Dark Gets Out
Uit Gilbert, Arizona komt een bijzonder drietal. Onder de weinigzeggende naam ‘Lydia’ maken de drie heren sinds 2003 al muziek die ze zelf omschrijven als ‘ambient, indie’. Sinds het begin heeft de band al zes albums en 2 EP’s uitgebracht, maar echt aansluiting bij het grote publiek hebben de muzikanten nog niet gevonden. Jammer! M83-fans die willen dat hun band iets meer tekst gebruikt, kunnen zo aanschuiven bij Lydia, maar ook bijvoorbeeld Temper Trap-fans kunnen hier hun hart ophalen. Van hun nieuwste wapenfeit ‘Run Wild’ is dit de eerste single. Wat een track!

Nathan Sykes – Over & Over Again ft. Ariana Grande
Tsja, Nathan Sykes komt je bekend voor, maar er is een hele grote kans dat je geen idee hebt waarvan. Wij moesten ook even nadenken, maar na wat research weten we het weer. Hij was een van de zangers van The Wanted, die bekend werd met singles ‘Chasing The Sun‘ en ‘Glad You Came’. Daarna concentreerden de leden zich vooral op Amerika en Engeland, maar het succes is nooit meer zo groot geweest. In 2014 namen ze een break, en ook al heeft Nathan nog niet veel succes in Europa met zijn soloproject, dit is waarschijnlijk veel beter voor hem. Want wie had gedacht dat hij zo’n fantastische stem heeft? In The Wanted kwam zijn stem niet zo uit de verf, en nu heeft hij een heel podium voor zichzelf. Oh, en Ariana Grande mag ook nog even meedoen, wat voor hem weer kan leiden tot meer succes hier in Europa.

Izzy Bizu – White Tiger
De echte winter moet nog komen, maar met dit liedje zit je gegarandeerd alvast in de zomersferen. Hoewel Izzy Bizu nog redelijk onbekend is, heeft ze al heel wat bewonderenswaardige dingen op haar naam staan. Zo mocht ze op tour openen voor onder andere Sam Smith en Rudimental, en is door BBC al aangemerkt als een van dé geluiden van 2016. Oh, en ze versloeg in 2013 tijdens een open mic avond Emeli Sande én Naughty Boy! Duitsland heeft haar zonnige geluid al opgepikt, waarschijnlijk is het slechts een kwestie van tijd tot de rest van de wereld ook aangestoken wordt.

Frank Turner nagenoeg vlekkeloze opener van 2016

Met ‘Positive Songs For Negative People’, de elfde solo-langspeelplaat, op zak, is Frank Turner weer vol goede moed aan een wereldtour begonnen. De aftrap van de tour in 2016 was vanavond in Tivoli. En hoe.

img_9950-1Will Varley opent vanavond. Hij maakt muziek in het straatje van Passenger’s ‘I Hate’: goede singer-songwritermuziek met flink wat grappen er tussendoor. Bij dat laatste gaat het vanavond mis. Varley is niet zo best te verstaan of maakt grappen over mensen die in de zaal vooral vraagtekens oproepen. Wat te verstaan/snappen is, is ook echt wel grappig, dus dat geeft wel goede hoop voor de grappen die nu in het water vielen. Varley wacht nu vaak op gelach of reactie uit de zaal en eindigt met een stilte. Het lukt hem nog niet echt de aandacht van het publiek te krijgen, hoewel dat hem niks uit lijkt te maken. Hij is zijn eigen setlist vergeten (of heeft hij het echt zo slecht voorbereid) en dat alles levert een ongemakkelijk, chaotisch optreden op.

img_9954Daarna is het podium voor de band Skinny Lister. De band klinkt als een mix tussen Of Monsters & Men, Mumford & Sons en steroïden. De Ierse klanken vliegen je om de oren terwijl de bandleden het podium over stampen. Het hoogtepunt van het optreden: wanneer de contrabassist zich met instrument en al achterover op het publiek laat vallen en zo even crowdsurfend de zaal door gaat. Misschien dat de band er na de feestdagen weer even in moest komen, want hoe verder het optreden vordert, hoe beter het wordt. Kwalitatief was er genoeg op aan te merken, maar een ding staat buiten discussie: een goed feestje hebben ze er in ieder geval van gemaakt.

img_9962Iets over negenen gaan de zaallichten voor de derde keer uit. Op het podium zijn grote lichtbakken met plussen en minnen verschenen, en daarlangs komen de muzikanten op. Het is alweer elf jaar geleden dat Frank Turner de punkband Million Dead achter zich liet en solo ging. De zaal is gevuld met fans uit beide periodes, en voor ieder zit er wat wils in de set. Van een akoestische set zonder de andere muzikanten, tot een enorm dansfeest met afsluiter ‘Four Simple Words’: alles kan bij dit concert, en alles wordt door het publiek even hard meegezongen.

Met The Sleeping Souls heeft Turner een belachelijk goede band om zich heen weten te verzamelen. img_9963Vooral qua backingvocals springt de toetsenist/mandoline-speler er uit, maar ook de overige bandleden zijn erg goed. En hoewel iedereen op het podium erg energiek is, gaat dat nauwelijks ten koste van de kwaliteit van het optreden. Op een zeldzaam schoonheidsfoutje hier en daar verloopt het optreden (nummer 1108 in de concertreeks met de Sleeping Souls) vlekkeloos.

Voor veel mensen in de zaal (en op het podium) is dit het eerste concert van 2016. Als de rest van de concerten dit jaar net zo goed wordt, kunnen we onze borst nog natmaken!

Onbekend Onbemind week 1 – 2016

Speciaal voor jouw (en ons) plezier samengesteld: een lijst met zes liedjes die je echt niet wilt missen!

Matthew Logan Vasquez – Everything I Do Is Out
Delta Spirit is even met pauze. “Pauze”. Dat betekent vaak dat de band of er helemaal mee stopt, of dat er wat bandleden met een soloproject op de proppen komen. Want voor een echte muzikant bestaat er geen pauze. Dat laatste geldt in ieder geval voor Matthew Logan Vasquez. De frontman van Delta Spirit komt binnenkort met zijn eerste solo-plaat en probeert de fans alvast lekker te maken met wat liedjes hier en daar. Als voorproefje heeft hij bijvoorbeeld alvast een EP uitgebracht, met daarop deze fijne single. Zijn stijl heeft ergens nog wel iets herkenbaars voor de fans van Delta Spirit, maar leunt verraderlijk veel richting de garagerock. Het klinkt overtuigend, rauw en vooral heel erg fijn. Als hij zo door gaat, mag Delta Spirit best nog wel wat langer met pauze blijven…

Scars On 45 – Take You Home
Muziekliefhebbers, verheugt u! Grey’s Anatomy is terug op tv! En het kan natuurlijk best zijn dat je niets hebt met de ziekenhuisserie, maar check toch vooral maar even het lijstje van gebruikte nummers op IMDb.com. De serie staat er namelijk bekend om dat er regelmatig grote artiesten zijn ontdekt. Tegenwoordig gebruikt de serie vooral onbekende artiesten die een bekend liedje coveren. Zo ook Scars On 45. In de nieuwste aflevering in Nederland zitten ze met hun cover van ‘Wrecking Ball‘, maar wat onderzoek levert ook heel mooi eigen werk op. Bijvoorbeeld het toffe ‘Take You Home’!

Fall Out Boy – Irresistible ft. Demi Lovat0
‘Wat als’N SYNC-clip ‘It’s Gonna Be Me‘ een analogie zou hebben?’ Met die gedachte is Fall Out Boy aan de slag gegaan met hun nieuwste clip. FOB heeft zich er vol overgave op gestort: de band heeft zelfs dezelfde regisseur van de ‘N SYNC-clip gevraagd voor de clip van dit liedje! Ja, Fall Out Boy bewijst maar weer eens dat alles mogelijk is. Ook wat opvallende samenwerkingen betreft trouwens. Op het album ‘Save Rock and Roll’ heeft de Amerikaanse band al laten zien dat ze er niet voor terugdeinzen om de handen ineen te slaan met onverwachte mensen (Elton John, anyone?) en dat ze daar des te vettere tracks van weten te maken. Met het nieuwste album ‘American Beaty/American Psycho’ zijn ze daar lekker mee doorgegaan. Het bewijs: deze track met Demi Lovato!

Tyler Ward – Yellow Boxes
Het is alweer een tijdje stil geweest rondom country-muziek op deze blog hè? Nou, tijd om daar even verandering in te brengen, en dat met niemand minder dan Tyler Ward. De 27-jarige Amerikaan is er niet vies van af en toe een cover op zijn YouTube-kanaal te zetten, maar gelukkig heeft hij ook genoeg eigen materiaal om van te smullen. Zijn nieuwste single is het redelijk ingetogen ‘Yellow Boxes’. Luisteren op eigen risico: de kans is namelijk groot dat je het banjo-melodietje vanavond voor het slapen nog in je hoofd hebt.

Against The Current – Fireproof
Door Rocksound wordt dit bandje al aangemerkt als een van de beloftes van dit jaar. Niet zo heel gek. De band is slechts vier jaar jong, maar is al getekend bij Fueled By Ramen, het label achter onder andere Twenty One Pilots en Paramore. De vergelijking met die laatstgenoemde band zal de band nog wel even een paar keer tegenkomen, want naast een stoere frontvrouw, maakt ATC redelijk dezelfde muziek als Paramore. Maar er zit ook een vleugje The Pretty Reckless bij. Dat hoor je in dit liedje vooral in de vorm van de koortjes. Maar genoeg geanalyseerd en vergeleken: nu is het tijd om vooral te luisteren.

Here Be Dragons – Here Be Dragons
Op de valreep willen we graag nog even een fijn Nederlands bandje onder de aandacht brengen. Here Be Dragons heeft deze week net de debuutEP ‘These Golden Days Of Youth’ gereleased in hometown Tilburg. Zelf noemen ze hun muziek ‘post-rock’. Eerlijk is eerlijk, een betere omschrijving valt er misschien ook wel niet te formuleren. De zang doet denken aan Depeche Mode, en de rest van de muziek past ook wel in de underground-muziek van het bijbehorende decennium. Jaren ’80 met een vleugje moderne pop… Ach, welk labeltje je er ook op wil plakken, fijn is het in ieder geval.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 57 andere volgers