Onbekend Onbemind week 46

Posted in Onbekend Onbemind with tags , , , , , , , , , , on 16 november 2014 by musicisallwegot

Als voorlopige vervanging van het radioprogramma Onbekend Onbemind, hier elke week 6 liedjes die je echt niet mag missen!

WLFPCK – Vibrations
Er zijn een paar dingen waar wij gek op zijn: zangers met bijzondere stemmen, side-projects en gratis (legale) muziek. En deze week kom je dan uit bij WLFPCK, het side-project van Anarbor zanger Slade Echeverria. Op de Soundcloudpagina van het project staan vijf nummers en die mag je allemaal gratis hebben van de band. Vibrations is het eerste liedje dat ook met clip uitgebracht wordt, en wat een goed begin is dat!

BLACK ATLASS – Jewels
Wat een stem heeft deze jongeman! Na wat research blijkt dat hij uit Frankrijk komt en pas 18 (!) jaar is. Zijn echte naam is echter nergens te vinden. Zijn nieuwe videoclip voor het nummer ‘Jewels’ is futuristisch en met zijn bijna luie blik laat hij het mysterie rond zichzelf alleen maar groter worden. Wie is deze jongen? Misschien dat we daar nooit achter zullen komen. Wat we wel weten, is dat zijn muziek bijna betoverend is en je meesleept naar werelden ver van hier.

Angels & Airwaves – The Wolfpack
Weet je Blink-182 nog? Naast alle toffe muziek die die band voort heeft gebracht, zijn ze verantwoordelijk voor het oprichten van een heleboel andere bandjes. Soms wat omslachtiger: dan hebben ze andere bands gewoon geïnspireerd. Maar soms ook wat directer, zoals in dit geval: Angels & Airwaves is opgericht door de gitarist van Blink, Tom DeLonge. En dat is niet de enige grote naam in de band, ook leden van 30 Seconds To Mars, Nine Inch Nails en The Offspring sluiten zich (tijdelijk) aan bij de band. In december komt het nieuwe album ‘The Dream Walker’, en als voorproefje is alvast ‘The Wolfpack’ uitgebracht.

Sleeping With Sirens – Kick Me
Het is bij Sleeping With Sirens vaak een kwestie van hate them or love them. De kritieken die ze krijgen zijn niet mild, maar hun fans zullen altijd achter ze staan. Het is een tijdje niet zo druk geweest rond deze band: in juni 2013 kwam hun laatste album ‘Feel’ uit en daarna hadden ze het lastig met het vertrek van de gitarist. Nu hebben ze getekend bij een nieuwe platenmaatschappij, gaan ze op wereldtour met Pierce The Veil (21 maart, De Melkweg, uitverkocht) en brengen ze deze knaller van een nieuwe single uit.

Time Square ft. Xavier Rudd – Follow The Sun
Time Square is een project van Time Records, waarbij de platenmaatschappij de wereld kennis wil laten maken met ‘goede muziek’, door middel van nieuwe remixes en producties. Hun eerste poging daarmee zou best wel eens meteen raak kunnen zijn. ‘Follow The Sun’ is een liedje van het zevende album van Australiër Xavier Rudd. Het origineel is te niet-mainstream om in de hitlijsten te komen, maar gooi er een mellow-beat in en hup: dit hitje is geboren.

Breathe Carolina – Shadows
Oh jee Breathe Carolina! Waar zijn de gitaren gebleven? Het lijkt wel alsof de bandleden met hun laatste single duidelijk willen maken dat ze meer de kant van de dancemuziek op gaan. Sinds Kyle Even, de ‘unclean’ vocalist, de band heeft verlaten, lijkt het alsof Breathe Carolina het lastig vindt om de eerdere diversiteit weer in hun muziek te stoppen. De rauwe stem van Even was in combinatie met de heldere stem van David Schmitt typerend voor de band en nu hij weg is, blijft er niet zoveel over van de oude muziek. Wat wel overblijft is een videoclip met veel stoerdoenerij en een liedje dat (toch nog steeds) dansbaar is!

Perfecte koortjes bij Sheppard

Posted in Concertrecensies, Pop with tags , , , on 10 november 2014 by musicisallwegot

Hoewel hit ‘Geronimo’ in Nederland nog maar net begonnen is met hartjes te winnen, is het optreden van de Australische band Sheppard, vanavond in Paradiso, wel al helemaal uitverkocht. Het grootste deel van het publiek lijkt afgekomen op die ene hit. Maar valt de rest van de muziek dan ook in de smaak?

De band trapt af met het zomerse ‘Hold My Tongue’. Meteen laat Sheppard zien waarom het als onafhankelijke band prima gaat in hun thuisland: de muziek is catchy en wordt live nagenoeg perfect uitgevoerd. De band is perfect op elkaar ingespeeld en dat hoor je aan alles. De meerstemmige koortjes, waar menig andere band live nog wel eens mee in de mist gaat, zijn heel zuiver. Wat betreft het instrumentale gedeelte: er is geen foute noot te ontdekken.

Het is mooi om te horen hoe de liedjes live net iets anders uitgevoerd worden dan op het album. Hoewel, of misschien wel juist omdat, het album in Nederland pas volgend jaar uitkomt, dus veel mensen zullen het verschil niet merken. Af en toe wordt er een reggae-couplet doorheen gegooid, wordt er met het ritme gespeeld of zit de variatie in de zangpartij. Zo weet je nooit helemaal wat je krijgt!

Niet alle muziek is zo zomers als ‘Geronimo’ of ‘Hold My Tongue’, maar de muziek valt het publiek merkbaar alles behalve tegen. Ook cover ‘Stay High’ (origineel van Tove Lo) wordt goed ontvangen. Er wordt het hele concert lang hard meegezongen -voor zover er iets bekend klinkt- en er wordt naar hartelust geklapt en gedanst.

De band is verschrikkelijk sympathiek. Ze zijn verrast dat de zaal zo vol staat, en dat herhalen ze dan ook heel vaak tijdens het concert. Ze halen grapjes uit en kletsen af en toe met de mensen op de eerste rijen. Vanmorgen bij 3FM kondigde de band al aan begin volgend jaar weer terug te komen naar Nederland. Wat zal dat weer een feestje worden.

IMG_5694.JPG

IMG_5692.JPG

Onbekend Onbemind 45

Posted in Onbekend Onbemind with tags , , , , , , , on 9 november 2014 by musicisallwegot

Als voorlopige vervanging van het radioprogramma Onbekend Onbemind, hier elke week 6 liedjes die je echt niet mag missen!

Vinyl Theatre – Breaking Up My Bones
Dit wordt voetjes van de vloer op je zondagmiddag! Deze band bestaat pas krap twee jaar, maar zijn al aardig onderweg.  Ze hebben getekend bij platenmaatschappij Fueled By Ramen, en zijn dus directe collega’s van onder andere Panic! At The Disco, Fun., Twenty One Pilots en Travie McCoy. De muziek die ze maken omschrijven ze zelf als ‘synth-based alternative-pop’ en hun grote voorbeelden (die ook zeker terugkomen in de liedjes) zijn Two Door Cinema Club en The Killers. Dansen dus!http://www.youtube.com/watch?v=UaMGfjiD1p8

TEAM* – I Like It
Het klinkt vooraf al als een gouden combinatie: bandleden van Forever The Sickest Kids, Boys Like Girls en The Almost die samen een band beginnen. En dat blijkt ook al snel heel goed te gaan: nummers als Excalibur en Am I Alive (twee héle fijne nummers) brengen een redelijk uniek geluid voor. Het debuutalbum wordt uitgebracht en toch weet de band op de een of andere manier niet echt heel erg bekend te worden. Opvallend ook: waar de band begon met 4 bandleden, zijn nu alleen de twee FTSK-leden nog over. De rest is met de stille trom vertrokken. Maar ach, het zal niet de eerste band zijn met dit soort situaties, de muziek blijft heel fijn. Zo ook nieuwe single ‘I Like It’. En of we dat doen.http://www.youtube.com/watch?v=6UMaMKo-tFA

Nick Jonas – Teacher
De brave Nick Jonas is niet meer. Sinds hij besloot solo te gaan klinkt hij veel volwassener en zijn videoclips liegen er ook niet om. De fans? Die zijn er niet blij mee. Ze missen de ‘Godly Nick’, willen dat hij zich weer meer gaat richten op zijn geloof en stopt met de halfnaakte mensen in zijn videoclips. En Nick? Die geniet, aan zijn twitterpagina te zien, vooral van de goede reacties, want die zijn er in overvloed.

Talain Rayne – What Do We Have To Lose
Een prachtige, unieke stem combineren met popmuziek die erg naar het dance-genre trekt: dat het werkt bewijzen tracks als ‘Hey Brother’ en ‘Don’t Wake Me Up’ wel. Talain Rayne doet dat met zijn laatste single ook wel een beetje, en ook bij dit nummer is het helemaal niet onaangenaam om aan te horen. De track klinkt als Walk The Moon meets de gelikte basloopjes van de jaren ’80. Check vooral ook even zijn iets oudere maar prachtige ‘Twinkle Lightly‘, die helemaal niks van de bovenstaande vergelijking heeft, maar wel een must is om gehoord te hebben. En vandaag hier in de spotlight dus: ‘What Do We Have To Lose’.

 

James Veck-Gilodi – Holes
Als je vaker naar Onbekend Onbemind hebt geluisterd kan de naam James Veck-Gilodi je best bekend voorkomen. Deze jongeman is namelijk de zanger van Deaf Havana! Samen met Max Britton, de toetsenist van diezelfde band, is hij een soloproject gestart, onder zijn eigen naam. Hij maakt goed gebruik van de bekendheid van Deaf Havana en op dit moment stromen de tourdata binnen. Vooralsnog zijn het alleen tourdata in Engeland, maar wie weet maken ze snel de oversteek. En wat betreft de muziek: deze demo belooft al veel goeds!

 

Mighty Oaks – Seven Days
Deze band is al een tijd een goede bekende (van één kant) van Onbekend Onbemind, en het succes van de band groeit langzaamaan. Begin dit jaar staat de band op Eurosonic Noorderslag en debuutalbum ‘HOWL’ wordt na de twee eerder uitgebrachte EP’s goed ontvangen. De band is nogal internationaal qua samenstelling: zanger Ian Hooper is geboren in Amerika, gaat studeren in München en blijft dan in Duitsland wonen. Daar ontmoet hij bij een concert in Hamburg de Italiaan Claudio Donzelli en de Brit Craig Saunders: de band is geboren. Misschien daarom ook wel dat hun Europatour de komende twee maanden best uitgebreid is met ruim 30 optredens. Drie daarvan zijn trouwens in Nederland, dus check het vooral even: 23 november in de Vera in Groningen, 2 december in Tivoli in Utrecht en  3 december in de Melkweg.

 

Oud en nieuw met Linkin Park

Posted in Concertrecensies, Punk, Rock with tags , , , , on 8 november 2014 by musicisallwegot

Als er één band is die elk album weer compleet anders kan klinken, dan is het Linkin Park wel. De band durft met die verschillende albums wel risico te nemen, hoewel dat niet altijd even goed uitpakt. Hoe zit dat live? Dat was vanavond te checken in de Ziggo Dome.

Opener is het Amerikaanse Of Mice & Men. Niet bepaald een onbekende voor deze site, dus de verwachtingen zijn hoog: een strakke, goede liveshow. En de band stelt niet teleur. Het geluid tijdens het eerste liedje staat niet zo best afgesteld, maar dat wordt snel hersteld. De zanger is goed bij stem, de band heeft er duidelijk zin in en de zaal laat zich meeslepen. Het iets rustigere nummer in de setlist is alleen misschien niet heel handig: dan kakt de zaal een beetje in. Maar verder? Frontman Austin Carlile zegt dat de band er maar voor een reden is: om de zaal op te warmen voor de hoofdact. Nou, dat doen ze prima.

Linkin Park begint wat laat, maar gaat meteen vol energie van start. Het concert begint met een mashup, en gaat in één adem door met ‘Guilty All The Same’. Met zoveel albums op je naam als deze band, is er keuze genoeg voor de setlist. Van alle albums sinds de officiële doorbraak met ‘Hybrid Theory’ komt er werk voorbij, zelfs van het enigszins geflopte ‘A Thousand Suns’ en een van de remix-albums. De setlist is een mooie afspiegeling: van het oude scheurwerk van ‘Faint’ tot het nieuwe, bijna symfonische ‘Rebellion’. Sommige liedjes worden helemaal gespeeld, andere worden in een medley verwerkt.

Muzikaal is de band erg strak, wat vooral in de verschillende solo’s naar voren komt. Zanger Chester Bennington laat af en toe wat steekjes vallen, vooral bij de langere noten. Dat komt vooral naar voren in de verder prachtige mash-up van ‘Leave Out All The Rest’, ‘Shadow Of The Day’ en ‘Iridescent’. Mede-boegbeeld Mike Shinoda lijkt onfeilbaar, zowel met de instrumenten, zijn zangpartijen en de raps. De zaal gaat compleet uit zijn dak, de hele show door. Er wordt tussendoor weinig tijd verspild aan gepraat over koetjes en kalfjes, de band laat zien dat ze zijn gekomen om te spelen. En dat doen ze prima.
Misschien is het af en toe iets te gelikt, vooral met de licht- en effectenshow er omheen, maar dat het een fantastische show is staat buiten discussie. Oké, je moet wel redelijk wat euro’s neertellen voor een kaartje, maar ze zijn het allemaal dubbel en dwars waard.

IMG_5656.JPG

IMG_5657.JPG

Magische Ed Sheeran in Ziggo Dome

Posted in Concertrecensies, Pop, Singer/songwriter with tags , , , , , on 4 november 2014 by musicisallwegot

Een mannetje, een gitaar en een loop pedal, in de enorme Ziggo Dome. Niet elke artiest krijgt het dan voor elkaar een goede en overtuigende show neer te zetten. Ed Sheeran mocht het vanavond proberen. En hij slaagde met vlag en wimpel.

Opener van de avond is Jamie Lawson, een nogal onbekende singer-songwriter uit Engeland. Hij brengt redelijk ingetogen liedjes met alleen zijn akoestische gitaar in de hand. Dat zou heel saai kunnen zijn, maar Lawson weet het op de een of andere ondefinieerbare manier toch heel boeiend te houden. Zijn zang is zuiver en goed in balans met de gitaar.

De tweede act van de avond is Saint Raymond. Een band als voorprogramma van Ed Sheeran is wel een beetje een rare keuze, maar deze band is wel erg tof. Oh, pardon: deze artiest. De zanger heeft het namelijk alleen over ‘my song’ en ‘I am Saint Raymond’, en de andere muzikanten op het podium worden verder niet voorgesteld. Dat levert een beetje een raar beeld op. Als dan ook nog eens duidelijk blijkt dat de backing vocals voor het grootste gedeelte geplaybackt worden, levert dat wat extra minpuntjes op voor de band. De zang is wel goed en de muziek is tof. Het klinkt als een kruising tussen The 1975 en Two Door Cinema Club. Misschien niet vernieuwend dus, maar het werkt wel.

Je moet er twee voorprogramma’s voor uitzitten, maar dat is het waard: rond 21.00u betreedt eindelijk Ed Sheeran het podium. De singer-songwriter achter hits als ‘A-Team’, ‘Drunk’, ‘I See Fire’ en ‘Sing’ is bezig de wereld in te pakken met zijn oprechte en prachtige, soms dansbare hitjes. De Ziggo Dome laat dan ook duidelijk horen dat dit is waar men voor gekomen is. Vanaf het begin af aan is het magisch: met zijn loop pedal, gitaar en zijn stem weet hij hele muzikale werelden te creëeren. Van dansen tot zwijmelen: alles kan.

Aan het eind van ‘Bloodstream’ stort een van die werelden even in. Het geluid houdt er ineens mee op en Sheeran loopt lichtelijk verward van het podium af. Het is even wachten tot dat opgelost is, en dan is het duidelijk hoe heerlijk no-nonsense Sheeran is: hij begint gewoon overnieuw met het liedje.

Een show van Ed Sheeran is bijna twee uur lang vol verbazing luisteren hoe verschrikkelijk goed die meneer met dat gitaartje is. Hij zingt zuiver, weet elke mogelijke klank uit zijn gitaar te persen en het is duidelijk waarom al zijn shows uitverkopen. Wat een held.

IMG_5604.JPG

IMG_5608.JPG

Onbekend Onbemind week 44

Posted in Onbekend Onbemind with tags , , , , , , , , on 2 november 2014 by musicisallwegot

Als voorlopige vervanging van het radioprogramma Onbekend Onbemind, hier elke week 6 liedjes die je echt niet mag missen!

Wonder Wonder – Shark
Dit singer/songwriter duo is een tikkeltje mysterieus, want het enige dat we van ze weten is dat ze uit Londen komen. Én dat ze het komende jaar elke maand (!) een nummer uit zullen brengen! Na de single ‘Body Gold’ is dit het tweede nummer en begin november komt alweer het volgende nummer. Sam Douglas, de gitarist van Mallory Knox gaf ons deze tip, is fan en noemt het ‘absolutely stunning’. Daarin moeten we hem best een beetje gelijk geven.

Jamie Lawson – The Quit Man
Een meneer met al een #1-hit in Ierland op zijn naam, die al voorprogramma’s heeft verzorgd voor onder andere: Damien Rice, James Morrison, Ed Sheeran, Van Morrison en Angus & Julia Stone. Jammer dat we in Nederland eigenlijk nog nauwelijks iets van hem gehoord hebben. Daar moet maar eens verandering in komen, hopelijk met een nieuwe single binnenkort. Zijn laatste is namelijk alweer ruim anderhalf jaar oud. The Quit Man klinkt in het begin als een weinig bijzonder liedje, maar als Lawson begint te zingen is het onmogelijk om te stoppen met luisteren.

LION BABE – Jump Hi ft. Childish Gambino
LION BABE is de artiestennaam van Jillian Hervey en Lucas Goodman. Waar de naam vandaan komt? Google dit duo en het kapsel van Jillian zegt genoeg. Ze komen uit New York en niemand minder dan Vince Kidd is één van hun grootste fans! Het nieuwste nummer ‘Jump Hi’ heeft een beat waar je ‘u’ tegen zegt en er zit een sample in van Nina Simone’s ‘Mr Bojangles’. Dit nummer zou best eens iets groots kunnen worden!

City Reign – Disappear
Ergens klinkt het logisch om in een hoofdstad te gaan wonen als je verder wilt komt in de muziek. Toch geldt dat niet voor Engeland: daar vertrek je naar Manchester. Zo ging het bij City Reign in ieder geval. De bandleden komen uit Londen, maar zijn apart van elkaar juist naar Manchester verhuist om zich beter te kunnen concentreren op de muziek. In die stad ontstaat de band uiteindelijk en de rest is geschiedenis. Na wat onopvallendere eerdere singles, komt 17 november ‘Disappear’ uit. Wat een track. 

Of Mice & Men – Feels Like Forever
Love it or hate it. Bij Of Mice & Men bestaat er eigenlijk geen tussenweg en een vliegende start hebben ze eigenlijk niet gemaakt. Austin Carlile, dé frontman van nu, heeft de band opgezet maar door een openhartoperatie en onenigheid met de bandleden stapte hij in 2010 uit de band. Begin 2011 komt Carlile, op verzoek van de band, weer terug en met nieuwe aanwinst Alan Ashby groeit de band uit tot één van de grootste bands in de scene. Deze nieuwe single is catchy en, volgens ons, fantastisch.

Logue – Cold Hearts
Zowel de band als het liedje begint als een afstudeeropdracht. Om zijn studie af te sluiten vormt Sjoerd van Heumen een band om zich heen en speelt daarmee een zelfgeschreven nummer: Cold Hearts. Niet alleen geslaagd vanwege de voldoende die hij er voor krijgt, maar ze zijn ook opgevallen bij een manager. ‘Cold Hearts’ blijkt niet het enige goede liedje in het hoofd van Sjoerd te zijn en het balletje gaat rollen. Voorprogramma’s voor Moss en Jacco Gardner volgen, en de eerste EP is inmiddels uit. ‘Cold Hearts’ staat hier natuurlijk op, is ook de titeltrack van de EP en is dus geen onlogische keuze als eerste single.

Onbekend Onbemind week 43

Posted in Onbekend Onbemind with tags , , , , , , , , , on 26 oktober 2014 by musicisallwegot

Als voorlopige vervanging van het radioprogramma Onbekend Onbemind, hier elke week 6 liedjes die je echt niet mag missen!

Kwabs – Walk
Hij wordt begin dit jaar getipt als ‘zanger om in de gaten te houden’, maar tot nu toe heeft het grote publiek nog niet zoveel meegekregen van Kwabs. En dat is jammer. De 24-jarige zanger uit Southwark maakt fantastische muziek én heeft een gezonde dosis zelfspot: een combinatie die hem heel ver kan brengen. De muziek die hij maakt wordt in hetzelfde hokje gestopt als die van bijvoorbeeld James Blake, en wordt ‘synth&B’ genoemd. Volgens Kwabs zelf: een mix van old school soul, electronica, klassieke muziek en jazz. Maar het maakt niet uit hoe het heet of waar het op gebaseerd is: als dit liedje maar gewoon heel vaak op de radio komt. Heel vaak.

Matt Nathanson – Headphones ft LOLO

Hij zegt zelf meer te houden van muziek dan van mensen en als hij moest kiezen tussen doof zijn en blind zijn twijfelt hij geen moment. Matt Nathanson zou niet kunnen leven zonder gehoor. In zijn nieuwe videoclip voor het nummer ‘Headphones’ besluit hij mensen te helpen die niet kunnen horen en geen geld hebben om er iets aan te doen. Hij vliegt naar Peru en helpt een stichting met het uitdelen van meer dan 1.000 gratis hoorapparaten. De reacties van de dove mensen? Die zie je natuurlijk in de video!

TOKiMONSTA – Realla ft. Anderson Paak
Laat je niet misleiden door de clip of de artiestennaam (die klinkt als een soort Japanse knuffelbeer uit de achterbuurten van New York). TOKiMONSTA is eigenlijk Jennifer Lee uit Los Angeles. In 2010 wordt ze al uitgeroepen tot de #1 DJ van haar thuisstad. Nu wordt het tijd dat ze de wereld over gaat nemen. Deze single van het nieuwe album ‘Desiderium’ zou daar best wel eens voor kunnen gaan zorgen. De warme stem van Anderson Paak gecombineerd met de magie die uit Lee’s handen lijkt te stromen, levert een fascinerend nummer op. Oordeel zelf:

James Bay – Hold Back The River
In augustus van dit jaar ontdekken we James Bay. Een jonge singer/songwriter die al op het iTunes Festival stond en lekker aan de weg timmert. Zijn nieuwe EP, die ook ‘Hold Back The River’ heet, is echt vers van de pers en wordt lovend ontvangen. Hij tourt nu samen met niemand minder dan Hozier en krijgt er (aan zijn twittervolgers te zien) elke avond fans bij. Dit nummer doet een beetje denken aan Alex Vargas meets Ben Howard maar blijft verder helemaal James Bay!

The Vagary – Mirage
Als je kijkt naar veelbelovende bands in Nederland, dan moet The Vagary zeker op het lijstje komen te staan. Ze spelen eerder al in het voorprogramma van o.a. Pete Doherty, winnen in 2012 de Amsterdamse Popprijs en mogen zich in 2013 wagen aan de beruchte muziekminuut van DWDD. Debuutalbum ‘Salute’ is in augustus dit jaar uitgekomen, en inmiddels is daar een nieuwe single van. Een strak Britpop-achtig geluid dat een paar decennia terug ook niet had misstaan in de hitlijsten.

Enter Shikari – The Last Garrison
Voor iedereen die na 12 seconden de video al wil stoppen, wij dagen je uit. Enter Shikari is een typisch voorbeeld van een band die de harde muziek (gitaren! Ja!) combineert met catchy, bijna poppy melodieën. Het nieuwe album ‘Mindsweep’ staat gepland voor 19 januari 2015 en voor de diehard fans: 9 dagen ervoor staan ze voor maar 18 piek in de Melkweg in Amsterdam. Waar wacht je op?!

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 56 andere volgers